Oost-Vlaanderen Wandelen

Tweebossenpad in Brakel: glooiende hellingen en malse weiden

Het Tweebossenpad (10 km) in Opbrakel heeft alles in huis om je een gevarieerde wandeling te bezorgen: innemende landschappen, open bossen en wilde dieren. Het enige wat ontbreekt, is een leuk café op de route. In de sportkantine aan de kerk wil je echt niet uitblazen na je wandeling.

 

Verrassing om de hoekDiamanten in het bos

In het Brakelbos zagen we een kudde reeën. Zo uitzonderlijk is dat niet, want de dieren worden er gekoesterd als waren het diamanten. Tik maar even ree en Brakelbos in bij Google en je zal zien dat velen ons voor waren. En toch blijft het een magisch moment om deze dieren in het wild te spotten. Eventjes aan de grond genageld.

 

Het bewegwijzerde Tweebossenpad start aan de kerk van Opbrakel, een deelgemeente van Brakel, waar voldoende plaats is om te parkeren, ook op zondag. Naast de kerk ligt een klein grasveldje met speelplein, geschikt voor een eventuele picknick.

Volg deze pijlen.

Volg deze pijlen.

Je wandelt de minuscule dorpskern uit richting de Leinstraat. Dit is een straat met hoge historische waarde.

De geschiedenis gaat terug tot de Romeinen (sommigen zeggen nog vroeger). Het is een zogenaamde Brunehildeweg, een recht stuk weg tussen het Noord-Franse Bavay en Gent. Brunehilde (547 – 613) was een Merovingische koningin die haar naam aan de kaarsrechte lange straten schonk. Vanuit Bavay vertrekken er zeven in alle mogelijke richtingen. Het is interessant deze straten nu nog te situeren op Google Maps. Trek een rechte lijn altijd maar verder en je zal zien dat de banen op veel plaatsen nog altijd in gebruik zijn.

Brunehilde of Brunehautwegen worden ook Romeinse heirbanen genoemd.

De Brunehautwegen zijn kaarsrechte wegen komende vanuit het Noord-Franse Bavay.

De Brunehautwegen zijn kaarsrechte wegen komende vanuit het Noord-Franse Bavay.

Het punt waar je nu staat, maakt evenwel geen deel uit van de Brunehildeweg. Die situeert zich iets verder.

We draaien hier direct naar rechts waarna je de afdaling inzet richting de Zwalmbeek. Dit deel van de wandeling wordt vooral gekenmerkt door open landschappen.

We wandelen graag en veel in de Vlaamse Ardennen, maar het enige waar ik niet zo dol op ben, zijn de loslopende honden in de afgelegen huizen en boerderijen. Die vallen wandelaars met hun bijtgrage tanden en hun zwaar gegrom maar al te vaak lastig. Je weet dat ze je niet zullen bijten – de dieren zijn er op getraind je gerust te laten – maar toch slaat de schrik me elke keer om het hart.

Aan de eigenaars van grote honden met bijtgrage tanden en zwaar gegrom die langs wandelwegen wonen: Leer je dieren op hun erf te blijven. Daar mogen ze al doen wat ze willen, maar als ik op de openbare weg wandel wil ik niet dat ze aan mijn kuiten hangen. Bedankt!

Voor een bocht in de straat Pullem staat de pijl richting de tuin van een huis. Beetje raar misschien, maar het klopt wel. Je moet langs de tuin het veld in. Als het net geregend heeft, kan het hier heerlijk zwaar zijn om door te jakkeren. Eens terug op de asfaltweg zet je al snel de afdaling in richting Brakelbos.

Brede dreven in het Brakelbos.

Brede dreven in het Brakelbos.

Aan de zoom van een Brakelbos merk je dat deze wandeling geschikt schoeisel vraagt. Het loont de moeite. Brakelbos (52 ha) is het mooist in de lente als de hyacinten hun blauwe veren tentoon spreiden.

 

De kans is groot dat je in het Brakelbos reeën treft

 

Je wandelt een hele tijd door de brede dreven in dit bos. Als je stil bent en er zijn niet veel wandelaars, dan is de kans heel groot dat je hier reeën ziet.

Na het bos kom je weer in de ‘bewoonde wereld’ waarna je een hele tijd huizen kan bewonderen. Stedenbouw heeft zich hier klaarblijkelijk nooit gemoeid, want je ziet hier werkelijk een perfecte staalkaart van tientallen verschillende bouwstijlen.

Na de Brakelbosstraat kom je uit op de Leinstraat. Hier bevindt zich de Brunehildeweg waarvan eerder sprake. Je ziet – als je voor je kijkt – dat het een heel recht stuk betreft.

Bij het afslaan naar Fransbeke kom je weer in het heuvelachtige open landschap terecht, zo kenmerkend voor de Vlaamse Ardennen. Wat verder trek je door een weide. Stond er geen aanduiding, je zou nooit weten dat het een pad betrof.

Je staat hier middenin de velden en tegelijk heb je een prachtig zicht op dat tweede bos van de route, het Livierenbos. Het pad mag dan wel Tweebossenpad heten, het Livierenbos zie je op deze wandeling niet aan de binnenkant. Je passeert er rakelings langs. Net zoals je meermaals tijdens deze route de taalgrens passeert.

Rakelings langs de taalgrens.

Rakelings langs de taalgrens.

Op de zwanezang van het Tweebossenpad kom je nog langs de Verrebeekmolen, een stenen windmolen die – als we het infopaneel mogen geloven – al veel watertjes doorzwommen heeft qua bouwperikelen in zijn recente geschiedenis. De molen dateert van 1800.

Op het einde van de wandeling passeer je het Sint-Franciscustehuis. Dit rusthuis werd bekend omdat het een van de eerste was die ook gezelschapsdieren toeliet voor zijn bejaarde bewoners.

De 10 kilometer zijn voorbij voor je er erg in hebt, dankzij de grote afwisseling aan landschappen op deze route.

 

Fiche van het Tweebossenpad (10 km)

Pluspunten:

  • Grote variatie aan landschappen
  • Heel goed bewegwijzerd

Minpunten:

  • Wij deden het met een kinderwagen, maar de route is hier eigenlijk niet voor geschikt
  • Hondeneigenaars moeten hun dieren leren op het erf te blijven.

 

 

Deze route kruist:

Fietsroutes:

  • LF6 Vlaanderen Fietsroute
  • Teirlinckroute (50 km) in Opbrakel

Wandelroutes:

  • Zwalmbronnen Wandelroute (9 km) vertrekt ook aan de kerk van Opbrakel.
  • Reeënpad (4,4 km) vertrekt aan de ingang van Brakelbos
  • Bosmuizenpad (1,7 km) vertrekt aan de ingang van Brakelbos

Autoroute:

  • Vlaamse Ardennenroute (heel slecht bewegwijzerd)

Ruiterroute:

  • Livierenbos Ruiterroute (15 km) vlakbij ingang Livierenbos.

 

Wat vond jij van het Tweebossenpad? Geef hieronder gerust je mening.

 Marijn Follebout, 8 januari 2016

 

Laat een reactie achter

2 reacties

  • Mooie wandeling, maar in tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden, loop je weinig in het bos maar vooral in open vlaktes hetgeen mij een verbrand hoofd en nek opleverde met het warme weer vandaag.

    • Persoonlijk vind ik het een vrij ontgoochelende wandelroute. Ruim driekwart wordt afgehaspeld op asfalt en de weinige stroken door het bos lopen via brede lanen. De naam Tweebossenpad is dan ook vrij slecht gekozen. Niettemin genoten van het goede weer.